bir akşam üstü yürürken ankara kaldırımında
sararmış bir yaprak düşüverdi yavaşça önüme
yol kenarındaki kurumuş bir ağaçtan
bak insanoğlu işte hayat bu
gelecek er geç herşeyin bir sonu
gün gelirde geçmişi ararsın
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta