Dalından kopan güz yaprağı
Suya düşüverdi mi...
Ölümün çağrısına doğru terennüm edip gider
Çağlayanların nevasında çırpınır
Yüzmeyi öğrenir
Ya sonra…
Öğretir ona dalgalar ve kasırgalar
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




toprakla tanışan yaprak
kabullenir önce teslimiyeti,
adım adım yol arar ölüme
gezinen can
yorgun düşer mevsimin iklimlerine...
gücü öğrenen ten
uçurtma olur önce
sonrası kuraklık ve göç
dua dolu bir avuç!
Kutluyorum değerli şiiri.
Sevgi ve saygılarımı sunuyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta