Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sen hiç
Bir kahveye oturupta
Yudum yudum içtin mi
bir demli çayı,
Yapayalnız?
Bu gece sanki okuduğum her şiir benim için çok değerli bir arkadaşımı,bir dostumu,bir evledımı,bir dert ortağımı hatırlatıyor.
Ustam kalabalık içinde yalnız dı.O kahvede çay içmezdi , sahilde çay içmeyi severdi...
Ahmet bey yüreğinize sağlık.Her hafta kızılayda,kurtuluşta gezen ustamın kulaklarını çınlattınız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta