Yanlışların göz göre göre hat safhaya ulaştığı bir ortamda, doğruları savunurken bile, edêben mahcubiyet duyulması gerekirken; üstüne bir de onca yanlışı, körü körüne, ısrarla savunuyor olanları görmek; ne acı..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



