Aşk var, evet, bir yangın gibi düşer cana,
En güzel rüyayı gördürür insana.
Bir bakışla başlar, sığmaz zamana,
Kandırır kalbi, alır götürür uzaklara...
Ama her baharın bir sonbaharı var,
En sıcak sevgiler bile gün gelir soğur.
Sonsuz sanılan o devasa sevdalar,
Zamanın sessiz çarkında bir bir yok olur.
Bazen tek bir söz bitirir, bazen derin bir sükut,
Işığı sönen bir mum gibi tükenir umut.
İnsan eliyle de yıkılır en sağlam kale,
Bir dua yeter koca bir fırtınayı dindirmeye .
Ne kalana sitem et, ne gidene sızlan,
Çekilir mi anlamayana anlatmak her an,
Aşk vardı, inkâr edilmez; ama biter elbet,
Bütün sevdaların sonu nihayetinde sükûnet...
Kayıt Tarihi : 25.07.2026 14:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İki ay falan önce yazmıştım atmayı unutmuşum tozlanmasın daha fazla ve aşkı bi fanide ararsanız sonu hep hazinet.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!