Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Okumaya çalıştığım,
harfler içiçe.
Hece...bilmece.
Oysa bir kitaba
yeter bir gece.
Vadilerde bağırdım:
NERDESİN! !
Yankı yaptı:
GÖRMEZMİSİN,BİLMEZMİSİN?
Guzel dizeler, bir arayis,yanki yapan bir ses, soluk...umulur ki asla cevapsiz kalmaz. Zevkle okudum,tebrikler.Saygilarimla, Suayip Resadoglu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta