Yankı Şiiri - Kenan Gezici

Sessizdir, gösterişlerim renksiz.
Duaya açılan elim var örneğin.
Bir o bilsin yeter benim için.
Gürültüm derinden, çığlık çığlığa yüreğim.
Yokluğuna uyanmak şavkın ile seherde.
Bulut kaplıyor gündüzü.
Benim yaptıklarım hep tövbe gerektirir.
Ben ve benim gibiler.
Paganlarca sunaklar da kurban ediliriz.
Güneş doğmadan, seher olmadan.
Bazen kuşluk vakitlerine bırakıldık.
Bir mızrak boyu yükselirken güneş.
Revan halinde düşman.
Sis çökerse dağlara kurtulur gelincikler.
Sözler dökülüyor hecesini kaybetmiş.
Bazen başkasının yangınıdır bahsettiğim.
Duvar gibi olur şair kas katı.
Ayaz değmiş bedenine.
Artık dil değil yankı konuşur.
Kırılır keder ışık gibi göze görünür.

Kenan GEZİCİ 12/10/2026