Yanındayım Şiiri - Nimet Öner

Yanındayım

Kadın,
hazırlıklı olmadığı bir anda
sessiz bir huzura rastladı.
Bu
Eskiden değil,
yeni dünyanın eşiğinden gelen bir adamdı.

Adam onun kapısını çalmadı,
kapıyı kırmadı,
yağmurda dram yaratmadı.
Sadece geldi.
Bir sandalye çekti yüreğinin yanına sessizce oturdu.

Kadın önce korktu.
Kalbi, acır mıyım? diye ürperdi,
ruhu, yanılır mıyım? diye titredi.
Adam konuşmadı.
Huzurun nasıl bir ses olduğunu öğretti kadına
Sessizlik, Güven, Gerçeklik.

Kadın ilk defa bir adamın gözlerinde
kendisinin küçülen hâlini değil,
büyüyen hâlini gördü.
Adamın bakışları
onu yüceltmedi tapmadı
Sadece anladı.

Göz lisanıyla yoruldun dedi,
elleriyle dinlen dedi,
kalbiyle burası güvenli dedi.

Kadın, yıllarca kendi gölgesinde saklanan
küçük kız çocuğunu saklandığı yerden aldı,
Adamın yanında büyüttü.

Bir sabah kadın fark etti
Artık susmuyor,
kırılmıyor,
geri çekilmiyor.
Adamla mücadele etmiyordu.
Bu sefer savaş yoktu.
Savaşsızlığın huzuru vardı.

Adam onu sevmek için değil,
ona iyi gelmek için vardı.
Kadın,
yıllardır ilk kez
bir erkeğin sözlerinde değil,
varlığında güven buldu.

Artık kadının kalbinde acıdan değil,
şükürden bir yer vardı.

Ada gibi sessiz,
deniz gibi sakin,
rüzgâr gibi temiz bir sevdaydı bu.

Kadın bir gece yıldızlara baktı
ve şöyle dedi kendi kendine

Ben yanlış insanı sevdiğim için değil,
doğru insana gelene kadar
yolumu öğrenmem gerektiği için kırıldım.
Adam elini uzattı kadına.
Söz vermedi,
yemin etmedi,
masal anlatmadı.
Sadece şöyle dedi
Yanındayım.

Azra Nimet Öner