Yanılgılarımın Efendisine Şiiri - Esra N ...

Ah bayım, çok toysunuz aşkın huzurunda.
Her sözünüze “aşk”la başlıyorsunuz,
eksikliğinizi gizleme çabasıyla.
Ne var ki aşk, sizde emanet gibi duruyor.
Dilinizin söylediği kalbinize değmiyor.
Sizin ağzınıza pelesenk olan aşk,
telaffuzu bile lüzumsuz bir duygu.

...

Yola çıkarken adımlarınız pek gür.
Yeni yetme bir heyecan var üzerinizde.
Sonrası hep boşluk, hep laf, hep israf.
İğne deliğinden geçmeyecek hislerinizi
dev bir mucize gibi koydunuz önüme.
Yediremediğiniz yalanların altında kalınca,
manevralarınız ne kadar da acemice…

…

Siz gibilere denk gelene kadar
aşk denilen müessesenin
en inançlı ferdiydim, bayım.
His deryasında kendini kaybetmenin
bir zarafet olduğunu sanırdım.
Kayboluşumda bile güzellikler arardım.
Ayrılıkların kâğıt kesiği sızısında şiiri yoklar,
yaralarıma çiçekli taçlar yapardım.
Tam iyileştim derken siz gibi biri çıkar,
aşk adı altında yepyeni yaralar işlerdi tenime.
Onların arasında en utanmaz duran sizsiniz, bayım.

…

Aşkın otağından daima
yanılgıyla uğurlanmış kadınım ben.
Yine de inancımı sıcak tutsun diye,
bir ters, bir düz umutlardan hırkalar örerdim kalbime.
Vazgeçmek ne demek bilmezdim…
En büyük aptallığımdı inanmak.
İcabında aşk uğruna gençliğimi yakardım.
Yaktım da…
Acılarımı giyinmekten yoruldu gömleklerim…
Hiç kimse duygularımı
zimmetine geçiremez bundan sonra.

…

Siz bayım, yanılgılarımın efendisi…
Bütün acemiliğinizle bir oyun kurdunuz.
Yanlış suya olta attınız.
Hileli zarlarla kalbime oynayan adamlara
şans tanımış kadındım ben.
Siz bu inceliği anlamayacak kadar aptaldınız;
diğerleri gibi.
Sizin üstlendiğiniz aşk değil,
düpedüz hokkabazlıktı.
Ne duruşunuz vardı, ne varlığınız.
Sözü özünden koparan bir alçaktınız,bayım.

…

/(Adamsan biraz üşür için,
vedasız ayrılıklar öyle kolay atlatılmaz)/

23.30,20 Şubat 2026