9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Üstüme çöken karanlık, dilsizce bekler,
Kaç yıl bitecek diye, rüzgâra hep ekler,
Ruhunun uzanıp söndürdüğü, gümüş mehtabı,
Kerem et, parıldasın diye bahtıma ser.
*
Kaldırma Ferhat’ı, bu kasvetli yamaçtan,
İnlerken kayadaki taşlar, feryadından,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta