Yanı başımda, ama uzak her zaman,
Bir gülüşün eksik, her gece sabaha kadar.
Hayat mı, yoksa acı mı daha derin,
Seninle değilken, her şey eksik, her şey bir boşluk.
Bu yarım kalmışlıkta seni arıyorum,
Ama kaybettiğimizi bilerek...
yeniden bulurum belki.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta