Kaybım o kadar çok ki değer vermeye korkuyorum Artık. Yakınım canım sayamayacağım kimseyi Yüreğim kaldırmıyor yangın yeri İnsanlar gelir gider yolcu gibi acı duymamız lazım doktor gibi Yoksa cesaretiniz olmaz neştere Hastaya acıyarak tedavi olmayacak gibi Merhamet lazım tabii Ama duygular bizi bizi beceriksiz yapıyor gibi Profesyonel bakmamız lazım insanlara Yoksa bu hayatı nasıl idare edeceğiz ki Acım acın olsun ama zararım dokunmasın anne şefkati gibi Dilimden anlamıyorsun gözlerimden anla Belki o zaman görürsün hakikati Hayatımızın merkezi acı olmuş şaka gibi Mutlu olmak varken kendimize zarar veriyoruz gibi Ah bu dilimizi tutabilsek koruyacağız kendimizi Yaşamayı zorlaştırıyoruz hakikaten görün bi Olmaz böyle bi dur diyen yok belli mi Çenem düştü hadi size veda eder gibi gittim bi *Mihrimah Sultan* *H. 981 / M. 1573*
Mihrimah SultanKayıt Tarihi : 16.11.2026 02:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!