Yangın Yeri Şiiri - Yücel Özkü

YANGIN YERİ
Gel yanıma, hiçbir şey sorma bana,
Bir yorgun akşam çökmüş omuzlarıma.
Sessizliğim konuşur belki gözlerimde,
Bir kırık sonbahar var içimin kıyısında.

Saçlarını bırak rüzgâr savursun,
Ellerin ellerimde biraz huzur bulsun.
Bu dünya çok eksiltti beni sevgilim,
Bir tek sen dokununca içim dolsun.

Dertliyim; geceler boyu uykusuz,
Kırılmış düşler gibi darmadağın, umutsuz.
Yollar geçtim yüzümde keder izleriyle,
Şimdi sana geldim, biraz mahcup biraz suskun.

Parça parça olmuş bütün hayallerim,
Kül olmuş içimde sakladığım sevinçlerim.
Topla beni yeniden sevdanın avcunda,
Belki seninle iyileşir derin yaralarım.

Göğsüme çöker bazen ağır karanlıklar,
Sanki üstüme yürür sessiz uçurumlar.
Bir şarkı söyle bana gecenin içinden,
Belki yeniden yeşerir kuruyan baharlar.

Oysa sen; aradığım en güzel limansın,
Yorgun ruhuma değen ince bir yağmursun.
Bakma böyle hüzün taşıdığıma içimde,
Ben yine seninle hayata tutunmuşum.

Yeter ki gözlerinde bir yerim olsun,
Adım kalbinin kıyısında usulca dursun.
Ben sana bütün yaralarımla geldim,
Sen sev yeter; içimde dünya yeniden kurulsun.

Yücel ÖZKÜ
27 Mayıs 2007/19:18