Yandılar alev alev
Satın aldıkları umutlar
Bazan mezar olur ev
Ermez artık memleketteki dutlar
Kuşlar konmaz damlarına
Kırmızı tuğlalar utanıyorlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hem yarınlar yandı hem dünler
Tahta merdivende gözler umutsuz
Habersiz geliyor böyle ölümler
Gurbet şimdi artık her günden mutsuz
Almanya da yanan dokuz can ve o dokuz can ile yanan bizlerin yürekleri. Söylenebilecek sözler varmı diye düşünüyorum ama tek kelime bulamıyorum saöyleyecek.
Kaleminizi ve duyarlı yüreğinize teşekkür ediyor O yangında kaybedilen canlara Tanrı'dan rahmet diliyor geride kalanlara sabır diliyorum.
Saygılar yüreğinize
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta