Yandım Şiiri - Meryem İşler

İnsan yaşarken hayata
binbir umutla sarılır,
Her geçen günde
Aşka sevgiyle bağlanır.

Nereden bilirdim böyle yanacağımı,
Aşkınla dağlanıp duracağımı…
Yandım, kül oldum avuçlarında,
Adın kaldı hâlâ dudaklarımda.

Yandım aşkın en ağır yerinden,
Sen anıları bırakıp giderken.
Küllerimden doğdum yeniden,
Bu kalp uslanmıyor, yine sen, illede sen.

Yandım ki ne yandım ben,
Vazgeçmedim senden.
Ne yağmurlar ne de gözyaşım
Söndüremedi aşkının yangınını.
Kalbim diyor ki: yine sen illede sen