Yanarım
Atınca gafleti hayasız insani bedenimden
İki damla göz yaşı döküldü gözlerimden
Kırk tekerli bir tır geçti sanki üzerimden
Yanarım, yaşadığımı sandığım hayata yanarım
Hayasız yaşamak hayatı, ne kötü iş imiş
Yerle yeksan olan, bir tek edep değil imiş
Aç gözünü duy sesimi, koca dünya yalan imiş
Yanarım, yaşadığımı sandığım hayata yanarım
Yaşamak gerekir şu dünyada edeb ve haya ile
Varsa için edeb haya, dost olur kurtlar kuzu ile
Kurtla kuzu olur dost, olmaz insan dost, insan ile
Yanarım, yaşadığımı sandığım hayata yanarım.
Baş etmek nefisle şu devirde, çok zor maharet
Yazmışsa bahtına Allah sorulmaz, vardır keramet
İnananlara gösterir yaradan bol merhamet
Yanarım, yaşadığımı sandığım hayata yanarım.
Düşünmek gerek hala varken akıl başta
Zamanla geçer insanda, akıl da, yaş da
Anlar kalmayınca başında akıl da saç da
Yanarım, yaşadığımı sandığım hayata yanarım.
Kayıt Tarihi : 9.9.2019 14:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Belli bir hikayesi yok.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!