Yanarım Şiiri - Turgay Ata

Turgay Ata
447

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Yanarım

Yirmisi, otuzu, ellisi derken
Altmışa dayanan yaşa yanarım
Çetin, çetrefilli yolda giderken
Ömür hanemdeki boşa yanarım...

Nice dağlar, denizleri aştım da
Nehir olup, kimi zaman coştum da
Aşk odundan cayır cayır piştim de
Yenildiğim kara kışa yanarım...

Kimler vardı söylesinler tadına
Sevda mı diyorlar aşk mı adına
Uğramadı bir türlü inadına
Kurduğum hayale, düşe yanarım...

Kimse anlamadı, kimse bilmedi
Neylersin ki kader bize gülmedi
Hüznü yerden yere çaldım ölmedi
La havle çektiğim işe yanarım...

İsyan değil şükür buna da, haşa
Selam olsun dosta, kardeşe, eşe
Giderim Mevla'ya ben koşa koşa
Sel olmayan gözde yaşa yanarım...

06.04.2019...Turgay Ata

Dost kalemden damlalar
Ne ben anlaşıldım ne kimse taktı
İyi niyetlerim hep beni yaktı
Ettiğim emekler hem boşa çıktı
Hayattan yediğim tuşa yanarım...Gürsel Ceylan

Turgay Ata
Kayıt Tarihi : 6.4.2019 19:10:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!