Her ân aynı güneş doğar, aynı hüzünle gün açar,
Aynı otobüs geçer yine, aynı yüzlerle dolup taşar.
Aynı şoför sürer yolu, aynı bakışla yol açar,
Ne ümit var ne bir heves, tükenmiş ömrüm sancılar.
Belkiler içinde geçer, solgun ömrümün her ânı,
Akşam olur, yine donar, aynı gecenin harmânı.
Aynı hava, aynı duvar, aynı sofranın unvanı,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta