Ne de muhtacım gelecek her iyiliğe.
Alışmışım her güne,
Nasıl olsa doğuyor, güneş aynı yerde.
Bir yolcuymuşum da mukim saymışım kendimi.
Yerli düşlerim beni buna mahkûm etti.
Öğrenmek isterdim ledün bilen kuldan.
Uzak kalayım dedim de bak ne değişti.
Düştüm çukuruna karabalıkların.
Neymişim be hey.
Susmaya bile yok iznim.
Oysa Nemrut’tu bir sinek öldürdü gördüm.
Diriliyor yerde uzanan gömlek.
Düşse yere Musa’nın asası.
Beti benzi solar Firavunun.
Ben affedilmeye mahkumum.
Binlerce kusur var peşimde.
Çokluk öldürdü bir ömrü saymaya yok ki zamanım.
Her şeye muhtaç edildim.
Elimden alınanlara bir bir baktım.
Kenan GEZİCİ 30/09/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 23:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!