Nasıl başlanır dokuzuncu yalnızlık senfonisinin şiirsel versiyonuna
Kirli deniz maviye olan tutkusunu yazabilirmi dalgalarla
Alışabilirmi zamansız renk değişimlerinin kahrediciliğine
Esmeyen meltem rüzgarlarına olan tutkusunu yenebilirmi
Doğru olmadığını bildiği halde yaptıklarının
Ölü melek balıklarından zoraki bir cehennem denizi yaratırmı kendine
Sonunda yenik düşüp ağlamayı öğrenir açık denizlere sarılamamanın hüznüyle
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta