Yalnızlığın Devriyeleri

Adnan Yeşiltaş
1426

ŞİİR


13

TAKİPÇİ

Yalnızlığın Devriyeleri

Sakın...
Sakın ben gidiyorum deme
Sakın...

Biliyor musun?
Bin yıldır ayrıyım yurdumdan
Ayrıyım bütün sevdiklerimden
Bıkmış usanmışım gurbetten.

Dal gibi titriyorum geceleri
Bakma sen güldüğüme gündüzleri
Benim yolum...
Yalnızlığın devriyeleri.

Bin yıldır vuruşuyorum
Kan revan içindeyim
Bakma böyle heybetli görünüyorum.

Biliyor musun?
Bütün düşmanlarım benden güçlüdür
Genlerimde var öyle düşünüyorum
Bedenim dursa
Beynim dövüşür.

Biliyor musun?
Hep ağalarla dövüşüyorum
Tek başına...
Bir yenilmez orduyum
Öyle gururluyum.

Sakın...
Ben gidiyorum deme
Kimseler bilmez
Öyle doluyum.

Bir boşalırsam
Bir sensiz kalırsam...

Bundan sonrası yok
Kafama sıkarım seni
Sakın bırakma beni...

Şeytan kulağına bin kurşun
Neler düşünüyorum
Niye evham yapıyorum,
Artık iyice yaşlandığımı hissediyorum.

Biliyor musun?
Senin bundan haberin yok
Durup durup...
Ben kendimden gidiyorum.

Böyle uzun şiirler yazmıyorum,
Yazamıyorum biliyorsun.

Sakın haha...
Bu günlerde rüyalarımda hep gidiyorsun
Sakın ha...
Sakın...

Rüyalarda kalsın bu ayrılıklar
Sabah olup uyanınca,
İyi ki rüya diyorum...
Şükrediyorum avunuyorum.

Sakın...
Sakın ha...
Gittiğin anda,
Ben kendimi vururum
Ben gitmeden,
Sakın ha...
Gitme yavrum.

Adnan Yeşiltaş
Kayıt Tarihi : 2.7.2020 12:03:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!