Yalnızım2 Şiiri - Özcan Kurt

Özvecan: başı, bir kalabalık, Yazan,
Geçiyorum fuarları, luna parkları, sahilleri, bahçeleri..
Çınlaltıyor ortalığı Melike hanım:
Ortak olmak her sevince, her derde, kedere
Ve yürümek ömür boyu beraberce elele...
ARKADAŞ...
Yüreğim titriyor ölüyorum...

Özvecan: başı, bir kalabalık, Ozan,
Mevsim güz, aylardan Eylül,
Şehirler, boş, caddeler, sessiz ve sakin,
Bankta yanımda oturan Nazım:
İnsanlar yürüyor akın akın,
Güneşe gidiyorlar, güneşin zaptı yakın...

YOLDAŞIM...
Ellerim, ellerimde, direniyorum..

Özvecan: başı, bir kalabalık, adam,
Kağıt, kalem, sazim, çayım, aklım, ve dilimden düşmeyen şarkım..
"Dediler, ZAMANLA, HEP, azalırmış sevgiler"
OLSUN...!
"Bana onlarla geçen, yıllarım yeter"

CANDAŞIM...
Gönlüm, kanıyor, avunuyorum...

Özvecan:Diyemiyor, işin aslı, bir yalnız adam:
Çıkmazlardayım, Zorda ve dardayım,
Kalabalık oda, cadde sokaklardayım..
YALNIZIM..

TEOMAN, GAFO MAFYAN.
"Kaderim bu böyle yazılmış yazım
Hiç kimsenin aşkında yoktur gözüm
Bir yalnızlık şarkısı söyler sazım
Ben yalnızım ben yalnızım yalnızım
Bir yalnızlık şarkısı söyler sazım
Ben yalnızım ben yalnızım YALNIZIM"