Yalan Öldürür Şiiri - Kenan Gezici

Bir de böyle bakıyorum,
Gömülmüş, kalmış zaman ve mekân.
Sana bakıyorum, kaderin en cilvesi.
Her şeyi yazılı, gömülüydü bir zaman.
Hain bir yumuşaklık peşimde,
Gün be gün.
Bilmediğim bir dünyadaymışım.
Dilini, örfünü ve de adetini bilmediğim.
Kızarak söylerdiler bizimkiler ama,
Oysa dillerinde yalan bulamazdın.
Çokça yalan söylenmişti onlara.
Fakat bir çekirge sıçrayışı kadar gerçek yakın
Yumuşak bir hainlik etrafımda,
Ama ben uzun zaman farkında değilim.
Leylayla zannettim pembe panjurluydu yaşam.
Cilveli, nazlı yalanlar sonradan çıkıyor acıları.
Yırtıyor zamanı deprem gibi yıkıyor orta yeri.
Ocak sönüyor, umurunda mı yalancının.
Nasıl yaşar bunca insan,
Nereye gider ne yapar şimdi şu an.
Uçuşur zaman korkulu geceler etrafta.
Bilmez ki yalnızlık ne yaman.

Kenan GEZİCİ 10/09/2026