Yalan Oldu Anlasana Şiiri - Agâh Tövbekâr

Yalan oldu anlasana,
söyleyemediğim ne varsa
gözlerimde kaldı.
Bir kelime yetmedi bu yaraya,
çünkü bu yara
zamansız ve derin.
İnandım…
belki fazla,
belki yanlış.
Ama insan inanmayacaksa
neyle tutunur hayata?
Bunu da kimse anlatmadı.
Seslendim duymadın,
sustukça daha çok kanadı içim.
Bazı yaralar görünmez derler,
haklılar…
En çok görünmeyenler
acıtır.
Gittin,
arkanda kapı bile kapatmadan.
Ben kaldım
yarım cümlelerimle,
tamamlanmamış hayallerle.
Her şey yerli yerinde gibi,
bir ben eksik.
Zaman geçer dediler,
zaman geçti…
Ama bu yara
beni bekledi hep.
Ne kabuk bağladı
ne de unutuldu.
Yalan oldu anlasana,
ne söz kaldı
ne güven.
Bir kalp
bu kadar suskunken
nasıl hâlâ atıyorsa,
işte öyle yaşıyorum.
Şimdi içimde
adı konmamış bir sızı,
her hatırada uyanan.
Sana kızgın değilim,
sadece
çok yorgunum.
Ve bil istedim:
Bu bir sitem değil,
bu bir veda değil.
Bu,
derin bir yaranın
sessizce
kendini anlatması.
Yalan oldu…
Anlasana.
Tarih:14/12/2024

Agâh tövbekâr

Kayıt :04/02/2026 17:30:00