Yalan Dünya Şiiri - Deniz Yeşil 2

Gözler kapalı, etraf karanlık, Ses yok, sadece dinle... ​Yollar uzun, hava soğuk, herkes aynı rol, Pusula bozuk, sağdan sola dönüyor bu kol. Yazan yazmış siler, silinmiş kalmamış ki yol, İstediğin kadar bağır, duyan yok. Zaman akıp gidiyor durmuyor, herkes kendi yolunda kalmamış insanlık, Ritim vurur duvara, kafa hep rahat, boşver giden gitsin bu da sana nasihat! ​Doğru yaşa, arkana bakma, Dünya yalan, kendini yakma. Giden gitti, adı kalmasın, Kimse bu oyunu ciddiye almasın. Doğru yaşa, arkana bakma, Yalan karanlık, kendini yakma! ​Sokaklar sessiz, neon ışıklar sönük, Herkesin yüzü maskeyle örtük. Anlam arama boşuna, bu alem böyle bozuk, Kelimeler havada, uçuşur hepsi sönük. Ne hüzün kalmış geriye ne de bir pişmanlık, Kafalarda hisler yok, her şey anlık. Ritim vuruyor göğsüme, bu başka bir insanlık... ​Doğru yaşa, arkana bakma, Dünya yalan, kendini yakma. Giden gitti, adı kalmasın, Kimse bu oyunu ciddiye almasın. Doğru yaşa, arkana bakma, Dünya yalan, kendini yakma! ​Ses kesildi... Bitti gece... Sadece yol ver... Ver...