Peki, ben sustum,
Şimdi sen konuş duraksızca, nefessizce dostum.
Biliyorum,
Çıkışsız bir yolu tutmak değil iş,
O zaman sen söyle,
Havva için neden Âdem etti bunca iğdiş?
Hadi o bir hata, çile doğdu bunda yok bitiş,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta