Şüpheleniyordum; sen olmasından korkup dillendirmediğim, beni kandırmak isteyen o dipsiz sesten.
Âlemi perde yapsan da artık nafile, öylesine gizlenilmez; aşikârsın.
Bir bu kadar daha âlem yaratsan da boşuna; ay gibi ortada, güneş gibi meydandasın.
Lakin bir başka şüphe geceleri, gündüzleri hep içimi kemiren:
"Ben" dediğim de mi sensin?
Sen mi yoksa ben mi kendi kendini kendinden gizleyen?
Bilseydim Anne
Şimdi seni özlemeye dayanmak mı daha zor anne,
yoksa avazım çıktığı kadar bağırmak isterken
susmak mı?
Bir tek aşıklar kullanır elveda sözünü
Elveda diyorsan Niye ayrılık
Alevden gömlektir elveda
Gidiyorum sözüyle saplanır
Ateşten bıçak
Hangi yürek dayanır
Ey Yücelik ve Kudret Sahibi
Ey gökleri bir sözüyle var edip insanın kalbinde bir fısıltı kadar sessizleşen
Sen ki dağları yerinden oynatmaya denizleri kurutmaya güç yetirensin
Fakat bildim ki Sen boyun eğdiren heybetinle değil kendini geri çektiğin o derin sessizlikte sevilmek istedin
Bana verdiğin her şeyi sağlığımı mülkümü evlatlarımı hatta Kendi varlığının o koruyucu zırhını üzerimden çekip aldığında beni sadece insan olarak bıraktın
İblis’in zannettiği gibi ben Seni verdiğin nimetler için sunduğun cennet ya da esirgediğin cehennem için sevmedim
Göz kendine kör Ten bene zindan
İçimde gizlenir evrenin sırrı
Bilen varmı hangi an başladı zaman
Düşüyor içimden ılık renkli hayal
akıyor avuçlarımdan sisli duman
hakikat Başkası kılıyor beni
Ben ki ateşin saf nurundan yaratıldım zamana mekâna ve kudrete şahitlik ettim Sen ise çamurdan etten ve kemikten ibaret bir acizdin Seni toprağın bağrından çekip aldığımda üzerindeki zırhı sağlığı mülkü evlatları tek tek söktüğümde arkana bakmadan kaçacağını sanmıştım insandır demiştim sadece imkânı kadar sever konforu kadar ibadet eder Nimet kesilince sevgisi de biter
Ama sen Yaralar içinde kurtların üşüştüğü o sıcak etinle acının tam ortasında diz çöktün ve Senden razıyım dedin
Nasıl yapabildin bunu Göklerin kudreti geriye çekilmişken yardımına hiçbir melek ordusu koşmazken Allah CC seni yalnızlığın katıksız karanlığına terk etmişken O yalnızlıkta Seni isyana sürükleyememek beni çıldırtıyor
Şimdi anlıyorum ben Senin kudretine boyun eğmiştim ama Onun sevgisini idrak edememişim Ben Allah'ı CC ihtişamıyla heybetiyle bilmişim sen ise Onu çaresizliğinin ve acının içinde bulmuşsun Benim kibrim senin kırılmışlığının önünde diz çöktü
Ey Eyüp Sen o kanlı toprağa başını koyup şükrettiğinde aslında beni vurmadın benim milyarlarca yıllık iddamı varoluşsal kibrimi yok ettin allah'ın cc insanı yaratırken Ben sizin bilmediğinizi bilirim derken neyi kastettiğini bana kendi yaralarınla öğrettin
Sana verilen her şeyi aldım ama içindeki o karşılıksız aşkı söküp alamadım Beni yakıp kavuran ateş değil senin o yara bereler içinden göğe yükselen katıksız rızandır
Sen ki beni seçtin tamlıktaki noksanlığa,
Bilseydim O sensin, hiç öfke duyar mıydım kendime?
Yokluğun varlığına kanıt,
Âlem kudretine delil...
El-Bâri, El-Musavvir, El-Hâlık'sın;
Görülmemiştir mümkün olanı yarattığın.
Önce varken yok oluruz,
hep böyle başlar belki de…
Bir şey kırılmaz bir anda,
sadece yavaş yavaş eksilir
seslerimiz birbirinden.
Ne sen suçlusun,
Sensizlik
Güneşin sönüşü
Baharın bitişi
Ölümün ölmeden sürekli tekrar edişi
Yokluğunu Yaşasan içimde
Sende kurtulmak istersin benim gibi benden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!