Mazide yürüyorken, baktım ki bir zamanlar
Ne yanlışlar yapmışım, ne hatalar ne zanlar
Dört dörtlük kulum desem, yıllar beni yalanlar
Mahcubiyetim arttı, anınca Yaradan'ı
Affet beni ya Rabb'i, affet ey hanlar hanı
Helalin hoşluğuna gözlerimi kör etme
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




t e b r i k l e r
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta