Bedenimi benden iyi kim tanır? tabiki ben.
Yavaş yavaş fire veren, hissizleşen ayak parmaklarımı.
Hareketlerimin günden güne azaldığını.
Benden başka kimbilir, kim hisseder? tabiki ben.
Hayır işlerinde dağları aşan, ulaşılmayana ulaşan.
Kim derdi ki bende böyle olacak mıydım?
Anasını sattığımın bu dünyayı atarım ülen.
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




helal sana ablam benim helal.
sevgimle öpüyorum
nevin özveri
yaşa be.....
tebrikler
Durun sakin olun, hele biraz şöyle oturun.
Ne oldu size böyle.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta