Bedenimi benden iyi kim tanır? tabiki ben.
Yavaş yavaş fire veren, hissizleşen ayak parmaklarımı.
Hareketlerimin günden güne azaldığını.
Benden başka kimbilir, kim hisseder? tabiki ben.
Hayır işlerinde dağları aşan, ulaşılmayana ulaşan.
Kim derdi ki bende böyle olacak mıydım?
Anasını sattığımın bu dünyayı atarım ülen.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




helal sana ablam benim helal.
sevgimle öpüyorum
nevin özveri
yaşa be.....
tebrikler
Durun sakin olun, hele biraz şöyle oturun.
Ne oldu size böyle.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta