Yağmur altında son kez bakmıştım gözlerine,
Islak kaldırımlar şahit oldu sessizliğimize.
Bir bakış, bir ömür gibi kaldı bende,
Sessizliğe gömülmüş bir sevdanın izinde…
Ben hâlâ aynı yerdeyim,
Ne bir adım öne, ne geriye gidebildim.
Sadece bekledim…
Sadece seni düşündüm, içimden sessizce sevdim.
Bir şehir geçtim camdan bakarak,
Belki bir gölge, belki bir an gözükürsün diye.
Sokaklarda seninle yürür gibi oldum,
Ama her yol seni değil, hasreti getirdi diye…
Rüyalarda bile konuşur oldu artık,
Ama gerçek hayatta hâlâ sessiz kaldık.
Rüyada açtım kalbimi sana gizlice,
Gerçekteyse susarız hep, gizleriz gizlice.
O gün bugündür,
Ne sen varsın ne giden...
Ama içimde bir şey hep eksik kaldı,
Seninle bitmeyen bir düş kaldı.
Engeller kondu hep önüme,
Kalbimle sessizce dua ettim.
“Rabbim, güç ver bu gönlüme,
Ona olan sevgim yolundan sapmasın” diye
Şimdi bilmem,
Bir gün döner misin?
Yoksa ben mi susmam gerek sonsuza dek?
Ama şunu bil güzel gönül:
Ben seni günaha düşmeden sevdim.
Sadece seninle, sadece helalle yürümek için bekledim.
Kayıt Tarihi : 14.6.2025 18:45:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!