Aylardan Sonbahardı ya da ben öyle hatırlıyorum.
Hafiften yağmur çiselemeye başlamıştı.
Kaldırımlarda dünden kalma su birikintileri,
Ve üzerinde annesinin elini bırakıp seksek oynayan bir kız çocuğu,
Otobüse yetişmek için elinde açılmış şemsiyesi rüzgârla yere düşen ve otobüse yetişmek için otobüsle şemsiye arasında bir seçim yapması gereken bir gencin saniyelerle olan yarışı,
Mualla teyzenin sabah kurusun diye astığı çamaşırları, tekrar ıslanmamaları için toplama telaşı,
Bakkal Ali ağabeyin ürünleri içeri alma çabasını izlerken camda sade kahvesini yudumlayan Muzaffer amca,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta