Yine yağmur yine rahmet
Gözlerim sadece seyrede kalıyor
Kalbim ise bu rahmete aşikar bakıyor
Sen gökyüzünün ağladığını sanırdın
Ben ise gökyüzünün güldüğünü
İşte gökyüzü ağlamıyordu rahmetin inişine gülüyordu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evet
İşte gökyüzü ağlamıyordu rahmetin inişine gülüyordu.çok haklısın çok güzel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta