Kendi halinde
Ilımış biramı bir barın en yalnız köşesi olmuş, usul usul yudumlarken fark ettim hayatın karamsarlığını.
Sahiden neydi yaşamak ?
Kim diyebiliyordu ben yaşıyorum ?
Ya da kim kandırırdı kendini ?
Bilmiyorum.
Ancak ben kendimi kandırmıyorum
Ben bu hayatı yaşamıyorum.
Ölemeyenlerin ilacı mıydı intihar,
Yoksa zaten ölmüşlerin iftiharnamesi miydi ?
Sahici miydi gördüklerim,
Yoksa hepsi biraz oyun, biraz roman mıydı ?
Saatler, günler, haftalar.. yıllar
Ben kaçıp gidemezken
Akıp gidiyor işte zaman
Zaman benden geçtiği zaman
Nem kalacak benden
Söyliyeyim;
Bir kaç satır (kimsenin anlamadığı)
Biraz sarma tütün (hiç kimsenin içmeyceği)
Biraz gözyaşı (üç gün kadar süren)
Biraz burukluk (belki bir kaç ay)
Biraz hatıra (her yıl o gün hatırlanan)
Uzun lafın kısası,
Benden kalacak pekte birşey yok bu zaman'a.
Sanki tüm insanlık kaçar olmuş benden
Nerede sevgili, nerede aşk, nerede tanrı, nerede sen, nerede o, nerede biz
Hepsinin yerini nikotin, biraz alkol
Ve biraz yalnızlık mı aldı ?
Almaz olaydı.


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!