Yadigâr Şiiri - Ceren Oğuz

Bilemedin ahvalimi ondandır umutsuzluğum
Bu divane aşığa yeter mi sandın bir avuç mutluluğu
Şiirlerim şahit olsun tükendi artık soluğum
Bilmedin kıymetimi yalan sevginmiş aşk diye umduğum

Karanlık odalara adını yazarım bıkmadan usanmadan
Bir mum gibi erirken bu sensiz geçen zamandan
Duyulur mu bilmem ki feryadım sönük lisanımdan
Kül olur kalırım sonunda bu yanan canımdan

Hasretin bir düğüm olmuş boğazımda çözülmez
Bu yaralı yüreğin ahı kâğıtlara dökülmez
Sensizliğin tarifi ne dille ne de yazıyla bilinmez
Yüreğimin bu yangını bir tas suyla sönmez

Bir ömür adadım ben körkütük o güzel yüzüne.
Hasretin mühür vurdu artık bu garip sözüme,
Kaderim mühürlenmiş gidişinin o gününe.
Yıllarım geçti gitti bak ne kaldı özümde

Bütün yollar kapandı çıkmazlardayım ey yâr
Üstüme yıkılıyor bak bu koca virane duvarlar
Sensiz geçen her gecenin cehennemden ne farkı var
Kül olan bu bedenimden geriye ne kalır ki yadigâr