Bir podyumdayım yürüyorum tüm gözler üzerimde ama ben bir fotoğraf karesi olamıyorum o fotoğrafta arka planda flu çıkmış herhangi biri oluyorum. Bir yabancı...
Nereye gittiği belli olmayan , fotoğrafı çekenin bile fark etmediği o silik renkli görüntü...
Zifiri karanlıkta yürüyorum, el yordamiyla duvarlara dokunarak ışığı bulmaya çalışıyorum, bir yerlere çarpmamak için temkinli adımlar atıyorum , sonra aniden açılıyor ışık, ve ben karanlıkta çok yanlış yerde olduğumu anlıyorum...
Karanlıkta indigim basamakların bittiğini ; son basamağı boşluğa bastığımda ve korktugumda anlıyorum...
Yemyesil bir parktayim, içim kıpır kıpır
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta