Gözlerine ne zaman baksam,denizlerin melal renklerinden dem vururlar bana.
Bazen hep beklediğim, ama ansızın çıkagelmiş masumiyetler taşır içinde…
Bazen de kalakalmış, mağrur, sevimsiz bir yalnızlığın habercisi olurlar,
Sırılsıklam olmuş bir sokak çocuğunun kimsesizliğini taşır ya bedenin,
Bazen yapayalnız, bazen de misafirperver kalmış bir yolcu gibi
Bu şehre uzak, bu şehre yabancı, bu şehre keşiş…
Kentimin duraklarına yabancı aşkların var biliyorum,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta