Saat yine her zaman ki çabukluğuyla ilerliyordu koşar adımlarla..
Gecenin sessizliğinde küçücük bir yatakta
Umutlar yükseliyor ve bir cihan yatıyordu Pakistanda...
On yaşındaydı henüz
Ama kocamandı yüreciği dolup boşalan umutlarla
Başını ot yastığına dayamış hayaller inşa ediyordu yatağında
Yanında yatan kardeşlerine kaydı gözleri
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta