nice yıldızlı geceler gördü
ve nice gün doğumları;
bu kuşlar, bu deniz,
bu gök kubbe, bu minareler.
hepsinin de cebinde
dinlenesi hikâyeler...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok teşekkür ederim Vahdet Bey...
Her adımda Bismillah uykudan uyanırken Ayet el Kürsü okunmalı,uyku kabuğu kırılıyor.sabah namazına kalkılır .şiiriniz anlam ve semavi maneviyat dolu saygılarımla
çok teşekkür ederim Vahdet Bey...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta