Wolf Son Şiirleri - Şair Wolf Son

Tatmadıığim o duyguyla
Ömrün sonbaharında tanıştım
Ne o bana ,ne ben ona alıştım
Beni çok yordu bu aşk vurgunu

Ne huzurlu gün ne gecem oldu

evvel zaman içinde
yedi kat göklerin bir yerinde
kalu belada
sayısız insan ruhu içinde
yalnızım...............

Ta iliklerimde anlatamadığım duygular
Kendimi paralıyorum tarifi yok
Pişmanlıkmı desem isyanmı desem
Kararsız yürüyorum
Bir ses bir melodi geliyor uzaklardan usulca
Yaz dostum diyor

Kuşatıldı kalbim,
ağır bir bozgun bu,
Sancısı içimde, dumanı gizli...
Dağıldım,
sanki kırık bir aynanın bin parçasıyım,
Eğilip toplamadım,

Hiç niyetim yoktu bu amansız fırtınaya,
Bu kadar kolay kapılmazdım meçhul akıntılara.
Diz çökmezdim hiçbir saltanatın önünde,
Aşkı, kalbi yoran bir masal bilirdim sadece...
Mecnun’un çölünü serap,
Ferhat’ın dağını hayal sayarken;

Bir resimle başladı hikaye
Bir resim ki hayal kadar gerçek
Bir çift göz
Hüzün bulutlarında boğulmuş
İnadına gülümseyen
Kayboldum derinlerinde mavinin

Bir şiir yazıyorum
İçinde hüzün olmayacak
Bir dost öğretisini şiar edineceğim
Ümit ,sabır ve duayla yolumu çizeceğim...

Bir şiir yazıyorum

Sadece beni sev
Ağlamayan gözler için
Ellerinde hissedeceğin sıcaklık için
Nasip ve kısmet için
Kem gözleri ve kötü havayı kovuyorum
Yüzün parlasın diye

Her zaman herşeyi herkesi affettim .
İntikam alabilirdim fırsatlarım vardı..
Yapmadım..
Yaralarımı kendim pansuman ettim
İçim kan ağlarken gülümsedim
Aklımdan fikrinden gitsinler

Bir rüzgar esiyor, adı sen olmayan,
Odalar dilsiz, duvarlar darmadağın.
Zaman, geçmemeye yeminli bir gardiyan,
Sesin çekilmiş sokaklarından bu kentin;
Yokluğun bir sızı, ta iliklerimde.