Ayrılıkların da sonu var her şeyin olduğu gibi.
Biliyorum!
Çölde bir damla su belki özlemi gidermez
Ama umudu filizlendirmeye yeter.
Gözlerimde asılı kaldı son damlalar gülüşünle
Düşmemek içindireniyor dallarda son yapraklar,
Sevginin inancıyla,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ben seni özlemenin tadını çıkarıyorum, bilmiyorlar...
Sonunda vuslat var,biliyorsun da ondandır belki de...Saygılar bizden.Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta