Hiç görmediğim ama özlediğim.
Hiç dokunmadığım ama hasretim.
Bilirim sana layık değilim, lakin seni çok isterim.
Sana ağlar bu göz.
Seni arzular bu beden.
Sen diye inler bu gönül.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İnsan hiç görüp tanımadığı ve tanışmadığı birisine nasıl hasretlik çeker ki? Bu da yeni moda bir sevdalanma tarzı mı Abdulmecid bey?
Tebrikler efendim...Yüreğinizin Gönül nefesi
Sağlık kelâmınızla şiir çağlasın Sn Abdulmecit Tuna bey
En derin saygılarımla, başarılar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta