Vuslat Ümidi Şiiri - Gökhan Öztürk 3

​Birinci Kıta: Hasret ve Bağlılık ​Cihan zindan gelir sensiz, garibim ya Resulullah: Sen (manen) yanımda olmayınca bu dünya bana bir zindan gibi dar ve karanlık geliyor, kendimi bu dünyada kimsesiz ve garip hissediyorum. ​Gözüm yaşı dökülür hep, tabibim ya Resulullah: Gözyaşlarım hiç dinmiyor; ruhumun ve kalbimin tek doktoru (tabibi) sensin. ​Kapında kıtmir olsam da, yeter bu cana devlet: Senin kapında (Ashab-ı Kehf’in sadık köpeği) Kıtmir gibi bir hizmetçi olsam bile, bu benim için dünyadaki en büyük saadet ve zenginliktir (devlettir). ​Cemalin nuruna müştak, habibim ya Resulullah: Ey Allah’ın sevgilisi (Habibim), senin o nurlu yüzünü görmeye can atıyorum, ona çok hasretim. ​İkinci Kıta: Af ve Derman Arayışı ​Günahım dağlar aşsa da, senin afvın bahr-ı umman: Benim günahlarım dağlar kadar büyük ve çok olsa da, senin (vesile olacağın) bağışlanma denizler, okyanuslar (bahr-ı umman) kadar sonsuzdur. ​Gönül mülkü perişandır, eyle ya Nebi derman: Kalbim ve ruhum darmadağınık, perişan bir halde; ey Peygamber, bu derdime bir çare (derman) ol. ​Ezelden sevmişiz canı, yolunda başımız feda: Biz seni ruhlar yaratıldığından beri (ezelden) sevdik; senin yoluna canımız, başımız feda olsun. ​Şefaattir tek ümidim, yazılmış en son ferman: Benim için kurtuluş yolu olarak yazılmış son karar (ferman), ancak senin bana şefaat etmendir. ​Üçüncü Kıta: Aşk ve Vuslat ​Dua edip kapına geldim, boyun büktüm boylandım: Huzuruna dua ile geldim, mahcubiyetle boynumu büktüm, huzurunda durdum. ​Aşkın ateşiyle pişip, nâr-ı sevdayla yandım: Sana duyduğum aşkın ateşiyle olgunlaştım (piştim) ve sevda ateşiyle (nâr-ı sevda) kavruldum. ​Senden ayrı geçen dehre, hayat demek ne hacet: Senin maneviyatından uzak geçen bir zamana (dehre) "hayat" demeye ne gerek var? (Sensiz geçen zaman yaşanmış sayılmaz). ​Vuslatın hayaliyle ben, bu dünyada oyalandım: Sadece sana kavuşmanın (vuslatın) hayaliyle bu dünya hayatına katlandım, vaktimi onunla geçirdim. ​"Geda mülkünde bir zerrem, şefaat kıl Efendim," (Bu fakirlik ve acizlik dünyasında sadece küçücük bir zerreyim; ey Efendim, bana şefaat et.) ​"Kapında bende olmakla, murada erdi bendim." (Senin kapına bir hizmetkâr, bir köle gibi bağlanmakla; kalbimdeki tüm arzular en büyük gayesine ulaştı.) ​"Günahkar olsa da ümmet, senin isminle can bulur," (Ümmetin hataları, günahları olsa bile; senin mübarek ismini anmakla kalpler yeniden hayat bulur ve huzura erer.) ​"Seni sevmekle ey Sultan, ben nefsimi yendim." (Ey gönüllerin Sultanı; sana duyduğum o büyük aşk sayesinde, bencil isteklerimi ve nefsimin kötü arzularını dize getirdim.)