Vuslat Şiiri - Okan Abadi

Okan Abadi
2

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Vuslat

Bilirmisin sen bu türküyü
özlemle yanan gönülden çıkan
bir daha görememek korkusuyla
bir daha dönememek korkusuyla
kaçan uykuları
........
Dilden neler dökülür bilirmisin
insanı hem şair yapan hem mecnun yapan duyguyu
çaresizlik içinde yapılan işleri
sığınılan kapıları
yanlışa doğru demeyi
haksızlığa sessiz kalma duygusunu
sen bilirmisin
......
Bu türkü benim türküm
Vasıl'ın türküsü
Geceleri yatacak sıcak bir yer
doyacak bir kap yemek için
öpülen elleri sen bilirmisin
Gece karanlığı çöküp düşünceye dalınca
kafanı yorganın altına sokup
bütün geçmişi sorgulamayı
sabahlara kadar uyumadan ağlamayı
bir dost uğruna eline silah almayı
sen bilirmisin
............
Ben neden böyle erkenden çöktüm
saçlarım neden döküldü
neden sen gibi neşem yok
Gözüm hep bir köşede dalgın
bir dost yüzüne hasret
Yar sesine kurban olmayı
sen bilirmisin
............
mezara girmeden ölmeyi
namazın kılınmadan bilmeyi
musallayı özlemle beklemeyi
sen bilirmisin
.....
gündüzün çileli
gecenin kabuslu
hayatın zindan
yaşamanın zehir olduğunu
sen bilirmisin
..........
gece sabahlara kadar çalışmayı
gündüz hamallık yapmayı
memlekete bir aş uğruna
her cefaya katlanmayı
yerinde dayak yerinde hapis yatmayı
sen bilirmisin
.............
Yar hayalleriyle yaşamayı
Bir gün mutlu bir yuva kurmayı
Bu ilhamla şiirler yazmayı
Bütün umutları buna bağlamayı
Bir günde ;
Yarin evlendiğini duymayı
Sen bilirmisin
.......
Bu türkü vuslatın türküsü
Bu türkü çaresizliğin türküsü
Bu türkü yaşamaya bıkanların türküsü
Hayatın zorluğunu çekenlerin
Hayata yaşamaya isyan edenlerin türküsü
Bu türkü benim türküm
Vasıl'ın türküsü

Okan Abadi
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!