Koymayın küçüğümü
enflasyonun, fakirliğin yerine.
vurmayın ellerine…
İşi ne o minicik yürekte yasın?
Bırakın resim yapsın, denizi maviye boyasın
Kıkır kıkır gülsün, eğlensin
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Ümit hanım, yine sizin şiirlerinize daldım bu gece...kâh okuyorum, kâh yutkunuyorum...arasıra da her zaman söylediğim gibi sizin şiirleriniz hakettiği yerde değil demekten de geri durmuyorum...Şu şiire sadece bir yorum...ve ben buna inanmıyorum...
O kadar kıcı bir anlatımınız var ki inanın ben bu hissimi bile anlatamam, tastamam......
'Vurmayın ellerine' çok dokunaklı bir çağrı....ve içimde birşeyler acıdı...rüyalarında çocukların nelere güldüğünü unutmuşum gibi geldi...biraz hüzün biraz tebessümdü yüzümde beliren...yarın bir balon bir de top alıp, bir çocuğu sevindireceğim...
Size de teşekkür ederim...
Sevgi ve saygılarımla
Hayatın yükü altında ezilenler, öfkelerini hep kendinden zayıflardan çıkarmaya çalıştığı müddetçe, gerçek şuçlulardan hesap sorulmadıkça,
sorulamadıkça, bu çocuklar, bu sopayı yiyecek.
Biz istemesek de. Ana duyarlılığı olmasa belki iki katına çıkacak. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta