Vural Candar Şiirleri - Şair Vural Candar

Sen bilmezsin. Gülüşün bende kaç bahar eder.

Sen doğdun bir papatyanın açtığını gördüm. Yaprağına konan bir ateş böceğiydim sanki ben. Tutunmak istedim her bir köküne, yaprağına, çiçeğine.. Kokunla can bulmaktı aradığım. Ben bir tek sana yandım gece gündüz. Işık saçmak istedim her bir hücrene.. nefes alıp vermekti sende olmak..
Doğum günün kutlu olsun.

Seni hiç bir zaman affetmeyeceğim içerisinde, Seni hiç bir zaman unutmayacağımı da barındırır..

Ben şuna inanıyorum. Sevgi insana herşeyi yaptırabilir. Birde sevgisizlik.

Hiçbir çiçek ne kadar güzel koktuğunu kanıtlamak için dalından kopmaz..'
Kendinizi göstermek için özünüzden kopmayın. Bırakın var olduğunuz yerde bilsinler değerinizi. Koparsanız, solarsınız.

Sonra birbirimize iyi geceler demeden uyumaya başladık. En acısı da buydu.

Sonra sen geldin..
Önce mutluluktan uçmayı Sonra geceler boyu acıdan kıvranmayı ögrettin.
Dilim de varmıyor, Ama keşke hiç gelmeseydin.

Öyle bir sessizlik ki benimkisi, dışım sükut, içim kıyamet.

Tuhaf olan da bu kadar canımı yakmana rağmen, hiç bir zaman yanlış insan olduğunu düşünmedim.

Ben senin o düşmekten korktuğun uçurumun dibindeyim.