Vural Candar Şiirleri - Şair Vural Candar

O sadece benim şiirimin içinden akan bir mürekkep gibiydi.

İnsan çok sevdiği halde neden her defasında terkedilir. Ve beklenenler, neden hep vazgeçildikten sonra gelir.

Ölmek için bile yaşamak gerekiyor.
Neden sevmek için senin gerektiğini anlamıyorsun?

O benim şiirimin içinden akan bir mürekkep gibiydi

Sonra Birbirimize Bıraktığımız
İzlerle Yaşamayı Öğreneceğiz..

O Herkesi Ben Gibi Zannederken,
Bende Herkesi O Gibi Zannedeceğim..

Yarım kalmadık. Topu topu okadardık..

Ölüm var ve sen her yerden dönülür sanıyorsun.

EVE YENİ GELDİM. SAAT 02.02. BATIL İNANCA GÖRE İKİ AYNI RAKAM BİRBİRLERİNE DENK GELİNCE BİRİSİ SENİ DÜŞÜNÜYOR DERLER.
SEN SEN OL; SAKIN BENİ DÜŞÜNME.
MUTLUYUM BEN. AZ ÖNCE DİŞLERİMİ FIRÇALARKEN DİŞ MACUNUNU ORTASINDAN SIKTIM. KALKTIM BİR YUMURTA DEMLEDİM; BİRAZDA ÇAY KIRDIM. İŞTE O KADAR ANLAMSIZ BİR MUTLULUK VAR İÇİMDE.
BİR SİGARA YAKTIM.
VE
'ULAN DEDİM OĞLUM; BU AŞK SANA GÖRE DEĞİL. KISKANMAK, SAHİPLENMEK FALAN.. BUNLAR ESKİ GÜNLERDE, ESKİ ZAMANLARDA KALMIŞ.(TIPKI SENİN DE ESKİDE KALDIĞIN GİBİ) ARTIK KISKANMAK, SAHİPLENMEK BUNALTIYOR İNSANLARI.'

Nasılsın samimiyetsizliği ile iyiyim sahtekarlığı arasında bir yerdeyiz

Sana benzeyen birini gördüm daha sonra yürümeye bile mecalim kalmadı.