Vildan Poyraz Coşkun
1972 Artvin-Arhavi doğumlu. Çocukluğu Ankara’da, lise ve yüksek okul yılları Bursa’da geçti. Matematik öğretmeni. Mesleğinin dışında ki belli başlı uğraşları edebiyat ve şiirdir. Yerel gazetelerin birinde köşe yazarlığı yaptı. Şiir ve denemeler yazmaktadır. Söz Şehri Dergisi yazarlarındandır. Poyrazhan’ın annesidir.
Yayınlanmış Eserleri (Şiir):
Bir Yüzü Esmer (KDY Yayınları -2022)
Mor İklim (Şiir Vakti Yayınları-2013)
Şiirlerinin ve yazılarının Yayınlandığı Edebiyat Dergileri:
Söz Şehri Dergisi/ Şiir Vakti Dergisi/ Ihlamur Dergisi /Aşkın e-Hali, Silgi Şiir Dergisi/ Maki Edebiyat/ Poyraz Edebiyat / Adım Dergisi, Hayal Bilgisi / Külliye Mecmuası/Herfene Edebiyat Dergisi/Güneysu Dergisi/ Gündönümü Dergisi/ Telmih Edebiyat
Şiirlerinin Yer Aldığı Kitaplar:
Nazilli Şiirleri Antolojisi - 2012
Şairler Seçkisi- 6, Sivas– 2014
Soma Şiirleri Antolojisi – 2014
Şairler Seçkisi- 7 - Sivas– 2015
Buruciye Şiir Antolojisi 9 -2015
Şairler Seçkisi- 8 – Sivas 2016
Şairler Seçkisi- 9 – Sivas 2017
Ödül:
Burdur Gazetesi Şiir Yarışması-Üçüncülük Ödülü-2013
İletişim:
http://vildanpoyraz.blogspot.com
[email protected]
Eserleri
Yayınlanmış Eserleri (Şiir):
Bir Yüzü Esmer (KDY Yayınları -2022)
Mor İklim (Şiir Vakti Yayınları-2013)
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!