Selametle aramda anlaşılmaz dağlar var ,
Kim olmuş ki dünyada biz olacağız bahtiyar,
Her yanımız günden güne ayrı sızlar ,
Atı alan da Üsküdarı geçen de hep hayırsızlar,
Şu dünya da en şanslı güruh ki ne hikmetse topyekûn vicdansızlar. . .
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta