Vicdanımı Gömdüğüm Gün

Vicdanımı Gömdüğüm Gün

Vicdanımı gömdüğüm gün
Ellerin vardı avuçlarımda
Kimse masum değildi o an
Ben seni sevdim
Gerisi susmak zorunda kaldı

Aşk dedim adına
Hafiflesin diye içim
Oysa bazı sevmeler
Dua değil
İtiraf istermiş

Gözlerin baktı bana
Kal demeden
Ben kalmayı seçtim
İşte en büyük günah
Bazen seçtiğin şeydir

Birini sevmekle
Birini incitmek arasındaki çizgi
Senin kirpiklerin kadardı
Gözümü kapattım
Vicdanım düştü aradan

Yazar Murat şair

Şimdi gece olunca
Adını değil
Kendimi sorguluyorum
Çünkü seni özlemek
En masum suçum kaldı

Vicdanımı gömdüğüm gün
Sana bir kalp verdim
Kendi içimde bir mezar kazdım
Aşk yaşadı
Ben eksildim sadece...

Yazar Murat şair