Vicdanıma. Şiiri - Fehmi Tazegül

Köyümü hatırlatıyor sessiz heceler.
Ayrılıklar ölümden betermiş meğer.
Uzaklardan bakarken solgun gözler.
Yaşamaktan bu hayattan usandım.

Yakıp yıkmalar şimdi kolaydır dile.
Gelir elbet huzur barış günün birinde.
İnsanlıklar ancak olur saygı sevgi ile.
Yaşamaktan bu hayattan usandım.

İçimi dökemiyorum yoldaş bile bele.
Doğruyu gerçeği yazdım oldu nafile.
Ağarmış saçlarım yaşadım çokça çile.
Yaşamaktan bu hayattan usandım.

Fehmi.
Odamda yalnızım şaşırdam kaldım.
Vicdanıma danıştım kötü olmadım.
Okumakla yazmakla geçti zamanım.
Yaşamaktan bu hayattan usandım.